In mei leggen alle vogeltjes een ei. Nou hier ook. Wat een vogelgezang rondom onze Casa. Prachtig gewoon. Mei is echt mijn favoriete maand. Het is meestal heerlijk weer, alles is zo ontzettend frisgroen en de natuur ontploft echt. De klaprozen komen uit, op de Casa bloeit de jasmijn en de eerste oleanders komen uit.

Mei begint met een nationale vrij dag, nl. de dag van de arbeid. Voor ons uiteraard niet, wij zitten al een aantal weken midden in de exploitatie en werken iedere dag met veel plezier in en rondom onze Casa. Ger maakt iedere dag vele ontbijtjes, JP zorgt voor alle technische dingen zoals grasmaaien, hottub opstoken en de pizza oven aanmaken.

Gianluca en Emanuela komen weer wekelijks de pizza avond en de Piemontese cena verzorgen. Onze gasten genieten volop van deze avonden. En wij zelf ook! Wat een gezelligheid aan tafel tijdens deze eetavonden.

Het 2e weekend van mei staat altijd in het teken van Nizza è Barbera.

Nizza è Barbera is een jaarlijks terugkerend evenement in Nizza Monferrato waarbij zo’n 70 wijnproducenten hun Barbera’s laten proeven. Voor ons is het ook een uitgelezen mogelijkheid om onze vaste contacten allemaal op te zoeken om even bij te praten. En uiteraard ook om nieuwe contacten te leggen.

Mei is ook altijd de maand van de eerste aardbeien van de koude grond van Maria Teresa Ricci. En wat waren ze weer heerlijk! Supergroot en super zoet en sappig. We hebben er weer van genoten! En zelf hadden we voor de eerste keer een kersenboom vol kersen. Niet normaal hoe veel. En ook deze waren zalig.

We hadden ook nog een avontuur in mei. Er was op een nacht een uil in de schoorsteen van La Stalla gevlogen. Dit is echt nog nooit eerder gebeurd. Dat arme beestje kon er natuurlijk niet meer uitkomen en heeft de hele nacht lopen piepen. Een slapeloze nacht dus voor onze gasten van La Stalla. De volgende ochtend kwamen ze naar ons toe met dit verhaal en raakte JP op het dak met een schoorsteenveegborstel om te proberen de uil naar beneden in de openhaard te krijgen. Ik stond voor de openhaard om hem op te vangen. En het is gelukt! De uil vloog zo het raam uit. Eind goed, al goed zou je zeggen….

Maarrrrr, een paar dagen later, het was 4.00 in de nacht, hoorden wij gekras in onze schoorsteen. En daarna gepiep. Zat er een uil bij ons in de schoorsteen! Dat geloof je toch niet. Gelukkig is onze pijp recht en viel het uiltje zo in de kachel. Deurtjes open en een handdoek er overheen en naar buiten gezet. In de 20 jaar dat we hier wonen is dit nog nooit gebeurd en nu 2 uilen in 1 week.

Van mij mag het altijd mei zijn!