En dan is het alweer september, onze laatste maand van het seizoen. Zou het echt zo zijn dat naarmate je ouder wordt de tijd steeds sneller gaat? Het lijkt er in ieder geval wel op. Zo begin je en zo ben je alweer bezig aan de laatste maand.

September is altijd een heerlijke maand. Goed weer, vele vaste gasten en dus veel gezelligheid. Maar dit jaar was het helemaal een speciale maand want we hadden een huwelijksaanzoek op de Casa. Olof en Marloes komen al jaren steevast 2 weken bij ons vakantie vieren, of in juni of in september. Zo ook dit jaar. Al een paar maanden eerder appte Olof mij dat hij Marloes ten huwelijk wilde vragen tijdens een heerlijke pranzo bij Villa Prato in Mombaruzzo. Zo gezegd zo gedaan. En ze zei JA. Dat lieten wij natuurlijk niet ongemerkt voorbijgaan middels een mooie fles spumante (met rozenblaadjes). En voor de pizza avond op dinsdag hebben we op het aanstaande bruidspaar geproost. Blijft toch altijd leuk dit soort dingen. Je maakt echt deel uit van heel veel belangrijke gebeurtenissen van onze gasten.

Begin september was ook de F1 in Monza, dus JP ging samen met Robert, zijn beste jeugdvriend (al vanaf de kleuterschool), Roger en André naar Monza. Dit is ongeveer 2 uur rijden maar ze wilden er natuurlijk vroeg zijn op zondag dus ze vertrokken al om 5.00. Na de wisseldag en bbq op zaterdag, was dit behoorlijk pittig voor JP. Maar goed, voor Max doet ie alles. Broodjes mee voor onderweg en op naar Monza. En ze hebben een geweldige dag gehad met ook nog Max op het podium (derde plaats). De vrouwen bleven op de Casa en hebben heerlijk gepranzood bij Bo Russ in Castelletto d’Erro en daarna uiteraard de race met de andere gasten gekeken in de buitenkeuken op het grote scherm. Het tevoorschijn toveren van de beelden op het grote scherm ging niet zonder slag of stoot, maar dat mocht de pret niet drukken, hahaha.

Tijdens de Piemontese cena op donderdag aten we eindelijk de eerste funghi porcini van dit seizoen. Het is zo droog dat er tot nu toe nog geen funghi, laat staan witte truffel, was gevonden. Maar deze cena mocht er zijn met carpaccio met rauwe funghi en een heerlijke risotto met funghi. Helaas hebben we dit seizoen helemaal geen witte truffel gegeten. Het is gewoon te droog geweest.

En toen kwam de cena van 24 september, de laatste cena van dit seizoen. Zoals ieder jaar vloeiden er tranen, want we kunnen zo goed samenwerken met Gian Luca, Emanuela en Stefania, dat het altijd pijn doet om afscheid te nemen. Want wat hebben we weer genoten van alle prachtige gerechten en de overheerlijke bijzondere pizza’a die Gian op tafel toverde, van de humor en service gerichtheid van Manu en van al het ondersteunende werk van Steffie. Wat een topteam hebben we op onze Casa. Grazie di cuore Gian, Manu e Steffie!

En uiteraard ook duizendmaal dank aan al onze gasten die ook in 2026 weer hebben genoten van EenWeekjeItalie (en sommigen zelfs 2). Zonder jullie zou de Casa niet zijn wat ze nu is!

Lieve groeten,

Gerda en Jan Pieter